Recensies > Riso Brasil probeert drankjes, bezoekt optredens en films, en vertelt of het wat is.

Van Sorria word je vrolijk!

Ik was het alweer straal vergeten, maar een kaartje in mijn ‘leuk voor Riso Brasil-bak’ herinnerde me weer aan één van de vrolijkste winkels die ik ooit gezien heb: Sorria (Glimlach). Een mooiere naam hadden ze niet kunnen bedenken voor deze shop vol kleur. Sorria zit in Rio de Janeiro, op loopafstand van Praça Carioca .

Wat verkopen ze er? Eigenlijk spullen die je niet zo vaak hoeft te kopen. Kettingen, haarfrutsels, tassen, schoenen. Maar laat Erica Xavier van Blog Bem Básica je maar uitleggen waarom je naar Sorria moet. Zij kan het vast beter dan ik!

Sorria, Rua de Alfândega 369, Centro, Rio de Janeiro, (21) 39703605.

Recensies > Riso Brasil probeert drankjes, bezoekt optredens en films, en vertelt of het wat is.

Roda de samba in Noorderlicht

Riso Brasil was bij de eerste editie van de Roda de samba in Noorderlicht. Er was eigenlijk maar één avond gepland, maar die avond was zo’n succes dat de eigenaar van Noorderlicht meteen al zei dat er wat hem betreft een vervolg mag komen. 

Femke Smit, die we kennen van Mrs. Smit and the boys from Brasil, is begin dit jaar drie maanden in Rio de Janeiro geweest. Terug in Nederland mist ze die stad, de muziek, de cafeetjes. Samen met de Braziliaanse gitarist Breno Virícimo besloot ze daarom om die sfeer in Nederland te creeëren.

Noorderlicht, een prachtig, doorzichtig café in Amsterdam Noord werd de plek waar het moest gebeuren. Rond een tafel zitten muzikanten die bekende Braziliaanse liedjes spelen. Zó bekend, dat alle aanwezige Brazilianen en Brazilofielen luidkeels meezingen. De grens tussen publiek en artiest is vaag en vloeiend: het publiek dromt om de muzikanten heen, en af en toe pakt er eens iemand een pandeiro (tamboerijn) en roffelt een stukje mee.

Er zijn ook mensen die duidelijk niet voor deze explosie van Braziliaanse vrolijkheid kwamen, maar meer voor het bier en misschien het mooie uitzicht (op het IJ of op meisjes); vooral studenten zo te zien. Maar ze vinden de muziek leuk, en bij de écht heel bekende liedjes blèren ook zij lekker mee. ‘Brazííííl, lalalalalalalalala’.

Als Femke Smit het laatste liedje aankondigt, roept het hele café verontwaardigd ‘Ah?!’. Of het daardoor komt, of dat het een grapje was; na dit ‘laatste’ liedje volgen er nog zeker vijf.

De eigenaar van Noorderlicht is blij met dit succes en kondigt ter plekke aan dat hij wel in is voor een volgende editie van Roda de Samba; in september. Mais um! Mais um!Noorderlicht

Recensies > Riso Brasil probeert drankjes, bezoekt optredens en films, en vertelt of het wat is.

Pão de queijo met een twist

Pão de queijo: die kennen we wel uit Brazilië. Kleine luchtige kaasbolletjes, populair als hapje tussendoor, en verkrijgbaar bij snackbars met namen als ‘O rei do pão de queijo’ (‘de koning van de kaasbroodjes’)  Fat Pao maakt ze in Nederland, maar geeft er een eigen twist aan. Ze maken ze groter (in muffinbakvormen) en doen er een topping op. Bacon bijvoorbeeld, of zwarte peper.

Op de Pure Markt in het Amstelpark in Amsterdam  ga ik deze ‘nieuwe’ kaasbroodjes proeven, want ik ben nieuwsgierig. Zo’n grote kaasbol: is dat niet teveel van het goede? Kaas vind ik lekker, maar kaassouflé en kaasfondue vind ik te machtig, en al snel saai van smaak.

Op aanraden van Kelvin, bollenbakker en -verkoper van Fat Pao, neem ik de variant met zwarte peper. Krokant van buiten, smeuïg zacht van binnen, goed warm, maar niet loeiheet. Hoewel er lekker veel kaas in zit, ligt het broodje niet als een klont in de maag. De zwarte peper voorkomt een saaie smaak. Voor vandaag is één broodje genoeg, maar ik ga ze zeker vaker eten!

Wil je de originele pão de queijo van Fat Pao ook proberen, kijk dan op hun website wanneer je ze op welke markt kunt vinden. Soms hebben ze trouwens ook blauwe bessen cheesecake.Fat pao

Recensies > Riso Brasil probeert drankjes, bezoekt optredens en films, en vertelt of het wat is.

Braziliaans-Nederlandse anthologie: vooral info over de schrijvers

Vorige maand kwam de Eerste Tweetalige Anthologie Brazilië-Nederland uit. De in Nederland wonende Braziliaanse schrijfster Josane Mary Amorim heeft vierentwintig collega-schrijvers en -dichters gevraagd om een verhaal of een gedicht in het Portugees te schrijven voor deze bloemlezing. Al deze bijdragen zijn vertaald in het Nederlands, en verschenen in beide talen in het boek. Zo wil Amorim vooral de Nederlandse lezers laten zien waar Braziliaanse schrijvers op dit moment mee bezig zijn. En vanwege de tweetaligheid is het boek ook nuttig voor studenten Portugees óf Nederlands, denkt ze.

Op 15 maart werd het boek gepresenteerd in de eeuwenoude bibliotheek van Haarlem. De kaft ziet er prachtig uit; een soort groen met rode bloemfiguur siert de voorkant.

The proof of the pudding is in the eating, dus Riso Brasil slaat snel aan het lezen. Voor elke schrijver is één bladzijde gereserveerd voor de naam, en één bladzijde voor een introductie. Wat heeft zij (de meeste bijdragen komen van vrouwen) al geschreven, welke prijzen heeft ze gewonnen? Het eigenlijke verhaal is steeds ultrakort. Het langste verhaal is dat van Ana Cristina Siqueira: elf bladzijden. Het meest extreme geval is dat van Lúcia A. Brüllhardt; haar introductie bestaat uit 88 woorden; haar bijdrage uit 111. Vier bladzijden (Naam, introductie, verhaal in het Portugees, verhaal in het Nederlands) voor 111 woorden!

Maar zijn het dan móóie korte verhalen? Het feit dat ik er niet één kan navertellen zonder weer in het boek te kijken, zegt denk ik genoeg.  Bloemlezing

Recensies > Riso Brasil probeert drankjes, bezoekt optredens en films, en vertelt of het wat is.

Nep-Braziliaanse spullen van Tudo Bem!

Ik was een dagje in Brussel en kwam daar een winkel van Nature et Découvertes tegen. In Amsterdam zat er ook ooit één, maar die is al jaren weg. Dicht bij de ingang was een Braziliaans hoekje ingericht. Dat trok natuurlijk meteen mijn aandacht, maar het viel tegen. Een oprolbaar matras, een tas met de kaart van Brazilië, een armbandje met de woorden ‘Tudo Bem’: ik kan me niet herinneren dat ik die in Brazilië gezien heb. Ze zijn ontworpen in Frankrijk. Het gekste wat ik zag was een ‘melange pour cocktail caïpirinha‘: een glas met een droog kant-en-klaar mengsel om je cocktail om te toveren tot caipirinha. Hè, droge cachaça? Droge limoen? Nee, stukjes kokos (!), stukjes mango (!) en suiker met een smaakje. Nou ja zeg! Caipirinha

In caipirinha zit limoen. Geen mango en ook geen kokos! Foto van Christopher Sebela op Flickr.

Recensies > Riso Brasil probeert drankjes, bezoekt optredens en films, en vertelt of het wat is.

Rafels van Rio: achter de schermen van het wk

Met het wk in Brazilië nog vers in het geheugen las ik het boek Rafels van Rio, van Gijs Wanders (die van het journaal). Het is geen waargebeurd verhaal, maar het zou wel gebeurd kunnen zijn. Met het wk als achtergrond kijken we in het leven van allerlei verschillende Carioca’s. Een weesjongen, de eigenaar van een barretje, een agent die maar net op tijd de goede kant kiest, een beginnend drugscrimineeltje, een dappere moeder.

Doordat je via hen het leven in de favela van veel kanten bekijkt, besef je dat simplistische redeneringen als ‘De drugsbazen zijn de oorzaak van alle ellende, dus die moeten dood’ niet opgaan.

Rafels van Rio sleurt je mee in het onstuimige leven in een gewelddadige favela in Rio, maar het eind van het boek is wat onrealistisch. Hoewel; in de Cidade Maravilhosa is misschien wel meer mogelijk dan je denkt.

Recensies > Riso Brasil probeert drankjes, bezoekt optredens en films, en vertelt of het wat is.

Odete’s Portugees/Braziliaanse hapjes

Ik ging naar het Mercatorplein in Amsterdam omdat daar een biologische markt zou zijn. Behalve brood, aardbeien en Ethiopische thee zag ik een donkerrode caravan met daarvoor een bord: ‘Portugese pasteitjes’. Die caravan is van Odete, en ze mag haar pasteitjes dan Portugees noemen, mij doen ze erg aan Brazilië denken.

Kip, kabeljauw, rundvlees en garnalen zijn de smaken die ze heeft, en omdat ik niet kon kiezen nam ik ze allevier. Vijf euro vind ik niet duur voor vier heimweehapjes. Maar zijn ze ook lekker? Door paasboodschappen, paasvisite en andere paasdrukte was ik Portugese danwel Braziliaanse pasteitjes in mijn koelkast helemaal vergeten. Pas vandaag (twee dagen na aankoop) heb ik ze opgewarmd in de oven. En: ze waren heerlijk! In gedachten liep ik ineens op Praça Carioca in Rio, waar ik ook vaak zulke pasteitjes kocht.

Odete staat op verschillende markten in Amsterdam. Houd haar site in de gaten om te weten wanneer je jouw portie heimweevoedsel kunt kopen. Of voorbereiding-op-de-eerste-reis-naar-Brazilië-voedsel, dat kan natuurlijk ook.

Foto van Renata F. Oliveira op Flickr.

Recensies > Riso Brasil probeert drankjes, bezoekt optredens en films, en vertelt of het wat is.

Brazuca Coffee: relaxed Braziliaanse koffie drinken

Riso Brasil heeft nog nauwelijks gemeld dat er een tweede vestiging komt van Braziliaanse koffietent Brazuca, of hij opent zijn deuren al.  We gaan eens kijken.

Brazuca Coffee, op de hoek van de Ferdinand Bolstraat en de Ceintuurbaan, is niet groot. De inrichting is licht en strak, en toch vrolijk kleurig. Een groene en een gele muur herinneren ons eraan dat het hier om een Braziliaanse zaak gaat. Houten tafels, krukken en rekken maken de inrichting warm. Een rustig muziekje zorgt voor een heerlijk loom zondagmiddaggevoel.

Maar we kwamen natuurlijk voor de koffie. Cappuccino is niet Braziliaans, maar omdat het de enige koffievariatie is die ik lust, zou het niet eerlijk zijn iets anders te komen proeven. De koffie die Brazuca gebruikt, is geplukt in Brazilië en gebrand in Amsterdam. Je kunt de koffie ook in een zak kopen, voor thuis. Als je geen ‘gewone’ melk in je cappuccino of moccaccino wilt, kun je voor de soja- of geitenmelk gaan. In het schuim van mijn cappuccino zie ik een palmboompje! Zou dat toevallig zijn, of is de serveerster een volleerd barista?

Het schuim is lekker dik (met risico op snorvorming!) en de cappuccino smaakt prima. Als snackje erbij neem ik een heel Braziliaanse pão de queijo, letterlijk ‘kaasbroodje’. ‘Kaasbolletje’ vind ik een betere benaming. Hij is knapperig van buiten en lekker zacht en warm van binnen. Braziliaanse kaasbolletjes hebben de neiging nogal snel taai te worden, maar dat is bij dit exemplaar zeker niet het geval.

Behalve koffie kun je bij Brazuca ook sapjes krijgen. Die vind ik niet goedkoop (€ 4,10) maar dan kun je wel kiezen uit sappen die je op andere plekken niet zult vinden: cajú (cashew), acerola, maracujá (markoesa). En ook mijn favoriete ‘açaí na tigela’ (açaí in een kom) is er. Een soort slush van bevroren açaíbes met muesli en banaan. Schijnt heel gezond te zijn, maar ik vind het vooral lekker. Die neem ik volgende keer.

Ik kijk eens wie de andere gasten zijn. Een studente die haar ouders op bezoek heeft, twee hippe jongens, toeristen van wie ik uit hun Engels opmaak dat het Italianen zijn, en een paar Brazilianen. ‘Je moet wel heel veel koffie verkopen om op een plek als deze winst te maken’, denkt één van de twee hipsters. Volgens mij gaat dat gebeuren.

Foto van Akibubblet op Flickr.

Recensies > Riso Brasil probeert drankjes, bezoekt optredens en films, en vertelt of het wat is.

‘Canvas’ van Luzazul goed ontvangen

TROUW – “Canvas betovert dankzij de ideeënrijkdom en de oorstrelende zang” ✭✭✭✭✭ # JAZZISM – “de combi braziliaans met flamenco werkt op canvas zeer goed uit” ✭✭✭✭ # DE TELEGRAAF – “Luzazul heeft opnieuw de juiste snaar te pakken” ✭✭✭✭ # HEAVEN – “Topplaat, mag ook internationaal gezien worden” ✭✭✭✭ # MUZIEKWERELD – ✭✭✭✭✭
News UpdateLuzazuL heeft na de release van ‘Canvas’ vele mooie media aandacht en lovende recensies gekregen; o.a. vijf sterren in Trouw ✭✭✭✭✭, de Telegraaf, NRCJazzism, Heaven (België), hoog in de VPRO 3voor12 luisterpaal, Radio 6, AVRO Opium en VPRO TV VrijeGeluiden. Sindsdien loopt het storm en zo was vorig weekend het concert in Amersfoort meer dan UITVERKOCHT en er is meteen een extra voorstelling ingepland op 9 Jan. 2014 in Amersfoort, er zijn nog kaarten beschikbaar voor dit concert.
Extra Concert

[ 8 December – Amersfoort – De Lieve Vrouw – UITVERKOCHT ] >>>> 9 Januari 2014 – Amersfoort – De Lieve Vrouw – Extra Concert – TICKETS

Op het nieuwe album Canvas worden Braziliaanse invloeden gecombineerd met Flamenco– en Fado-elementen tot een oorspronkelijk en eigentijds geluid. Canvas voert je mee op de golven (‘Ondas’) van het leven. De nummers bestrijken een palet aan emoties, de muziek voelt warm, open, licht en af en toe melancholisch. De groovy organische beats nodigen uit tot dansen, terwijl de langzamere nummers, zoals het ondoorgrondelijke ‘Amor’, je onmiddellijk kippenvel bezorgen. Lees en luister verder online……
# NRC – “een wiegende soundtrack voor een warme zomer” # Musicframes – “net zo sterk als de titel doet vermoeden” “schitterend en bijzonder inspirerend” # New Folk Sounds – Canvas “boeit van start tot finish” # Mpodia – “Settelt zich in de top van de Latijns-Amerikaanse muziek scene” # Mundo Flamenco – “Funky en Melancholiek”# Meer recensies, info, agenda, CD bestellen, lees verder op: www.luzazul.nl
L u z a z u L – Magda Mendes, Martijn Morselt, Emiel van Rijthoven, Udo Demandt, Alain Labrie
                                                                < a href=”http://us4.forward-to-friend.com/forward?u=954c200cd791f72bdda285991&id=aa585e98b3&e=73c19c18d2″ target=”_blank” style=”word-wrap: break-word !important;”> Forward to Friend
Copyright © 2013 LuzazuL, All rights reserved. You are receiving our newsletter because you opted in online or showed interest in our music.
Our mailing address is:

LuzazuL

Duarte Pachecostraat 2

Amsterdam, NH1086 XW

Netherlands

Add us to your address book

unsubscribe from this list    update subscription preferences

Recensies > Riso Brasil probeert drankjes, bezoekt optredens en films, en vertelt of het wat is.

Vrolijke of heerlijk lome muziek van Mrs. Smit and the boys from Brasil

Hun cd ‘Make love, have fun (and lots of babies)’ maakt me vrolijk, en dat is precies wat Mrs. Smit and the boys from Brasil willen bereiken. ’We voeren campagne tegen de regen en het grijs’, meldt hun site.

Lukt dat live ook? Het weer zit in elk geval mee, als Femke (‘Mrs.’) Smit en de boys, die eigenlijk gewoon uit Nederland komen, optreden in Blijburg in Amsterdam. Het is boven de dertig graden, en het strand én het terras van Blijburg zitten vol alsof het het strand van Copacabana is. De band is zomers gekleed: Femke op blote voeten, gitarist Jesse met een korte broek, en drummer Daan zelfs met bloot bovenlijf.Mrs. Smit and the boys from Brasil in Blijburg, Amsterdam.

Eigen foto van Tanja.

Lees verder